Losse wand

Een losse wand wil zeggen dat de verbinding tussen de hoornwand en de lederhuid los geraakt is. In de schematische tekening staat aangegeven hoe de hoef opgebouwd is als we de hoef van voor naar achter door zouden snijden. De buitenkant van de hoef bestaat uit een harde hoornlaag, het wandhoorn. Vanaf de voorzijde gezien wordt dit in de tekening aangegeven met de zwarte omlijning van de hoef en de paarse lijntjes.

De paarse lijntjes geven de tweede laag van het hoorn aan. Deze tweede laag staat in verbinding met de lederhuid. Dit is aangegeven met de rode lijnen. Vanuit de kroonrand ontstaat de kroonlederhuid en het hoefbeen (oranje) is ook bekleedt met lederhuid. De verbinding tussen wandhoorn en lederhuid komt tot stand via lamellen die gevormd worden in de lederhuid en in het wandhoorn. Deze lamellen zien eruit als een soort vingertjes en grijpen als het ware in elkaar waardoor er een zeer sterke verbinding ontstaat.

Met groen is het hoorn van de zool aangegeven. Het hoorn van de wand en het hoorn van de zool zijn met elkaar verbonden in de witte lijn welke met blauw is aangegeven

hoefzool

Er zijn verschillende oorzaken aan te geven voor het ontstaan van een losse wand. Hoefbevangenheid is daar één van. Zoals je kunt zien in foto 1 is de verbinding tussen zool en hoornwand niet zo heel mooi. Links bovenin de foto zie je een stukje van de witte lijn dat er wel mooi uitziet. Daar is de witte lijn wit/geel van kleur. Een andere oorzaak is een zoolzweer die doorgebroken is en een deel van de binnenzijde van de hoef ondermijnd heeft. Daarnaast is een vrij frequent voorkomende oorzaak white line disease. Hierbij is er een infectie ontstaan van de witte lijn met een schimmel (meestal) gecombineerd met een bacterie. Doordat er een ontsteking ontstaat in de witte lijn raakt de verbinding los tussen hoornwand en lederhuid en kan de schimmelinfectie zich steeds verder uitbreiden. Als er bij een losse wand een vettige, korrelige witte substantie aangetroffen wordt, is er vaak sprake van white line disease. Andere mogelijke oorzaken zijn incorrect bekappen of beslaan of beschadigingen door ongelukjes.

hoefzool
Foto 1: De witte lijn. Tussen de rode lijntjes staat de witte lijn aangegeven. Zoals je ziet is de witte lijn breder in het toongedeelte dan in de zijkant van de hoef en het verzenengedeelte. Dit paard heeft een verbrede witte lijn tengevolge van chronische hoefbevangenheid. Dit is dus geen normaalbeeld, maar de witte lijn is wel duidelijk zichtbaar. Ook is te zien dat de witte lijn eigenlijk geel van kleur is en dat deze witte lijn vooral zwart is door vuil wat erin zit. Wat heel mooi te zien is is dat de verbinding tussen wandhoorn en zool bestaat uit kleine schotjes, je kunt een soort streepjes zien in de witte lijn.

De therapie is in de meeste gevallen het wegnemen van het hoorn dat geen verbinding meer maakt met de lederhuid, maar in hoeverre dit mogelijk is moet wel per geval bekeken worden. Bij white line disease moet ook goed gekeken worden tot waar de aantasting van het hoorn verloopt en daarnaast moet een therapie ingesteld worden tegen schimmels en eventueel tegen bacteriën. Het kan ook nodig zijn om het paard een ijzer te geven al of niet met zool en er kan voor gekozen worden om bijvoorbeeld met een tweelippig voorijzer te werken om de hoornwand stabiel te houden als er veel hoorn weggenomen is.

hoefzool 1
Foto 2: Paard met een losse wand. Het wandhoorn is dusdanig ver weggesneden totdat er weer een goede verbinding zichtbaar is tussen de hoornwand en de lederhuid. Het ging hier maar om een paar cm zodat het hoorn zonder veel problemen verwijderd kon worden. Hier is ervoor gekozen om het paard tevens op een zooltje te zetten.

hoefzool 2
Foto 3: Dezelfde hoef van de voorzijde gezien. Het paard had op twee plaatsen een losse wand. Nadat het losse hoorn weggenomen was herstelde het paard snel. In dit geval bleek er geen sprake te zijn van een schimmelinfectie oftewel white line disease.

Naar boven Disclaimer Paard en Gezondheid