Einschuss

Een dik been kan ontstaan wanneer het vocht niet goed afgevoerd wordt vanuit de benen richting het hart of als er meer vocht dan normaal uit de bloedvaten treedt.

Achtergrond

Een dik been kan ontstaan wanneer het vocht niet goed afgevoerd wordt vanuit de benen richting het hart of als er meer vocht dan normaal uit de bloedvaten treedt. Dit kan meerdere oorzaken hebben. Het vocht wordt aangevoerd via de slagaders en afgevoerd via de aders en het lymfevatensysteem. Wanneer een paard langere tijd stil staat, wordt de afvoer van vocht minder, omdat de afvoer gedeeltelijk afhankelijk is van de bewegingen van spieren waardoor het vocht weggepompt wordt.

Als het paard een wondje heeft, kan een ontstekingsreactie ontstaan. Dit zorgt ervoor dat er meer vocht met cellen van het afweersysteem uit de bloedvaten treedt. Ook blessures zoals een verstapping of een peesblessure kunnen ervoor zorgen dat er meer vocht uit de vaten treedt, deels door de weefselschade en deels omdat een blessure ook een ontstekingsreactie van lichaam veroorzaakt. Ook worden dikke benen wel eens gezien wanneer een paard een virusinfectie doormaakt. Meestal zijn dat twee voor- of achterbenen maar soms ook 4 dikke benen.

Symptomen en diagnose

Einschuss

Zolang een been een beetje dik is, kan dit meestal niet zoveel kwaad. Het kan wel wijzen op een blessure, dus er moet wel gekeken worden wat de onderliggende oorzaak is. Een verdikking die bijvoorbeeld alleen rond de pezen aanwezig is, zou kunnen duiden op een peesblessure.

Stalbenen (dikke benen na langere tijd op stal gestaan te hebben) verdwijnen normaal gesproken na een korte tijd stappen, voelen normaal van temperatuur aan en zijn niet pijnlijk.

Soms ontstaat er bij paarden een heftige reactie op een wondje aan het been. Het gaat dan meestal om wat diepere wondjes die vaak klein zijn. Na een aantal dagen wordt het been heel erg dik, warm en pijnlijk. Het hele been wordt dik vanaf het kootbeen en kan oplopen tot elleboog of knie (achterbeen). Het paard eet minder goed, voelt zich ziek en heeft koorts. Dit is het typische beeld van lymfangitis of einschuss. Via het wondje zijn er bacteriën in de lymfebanen terecht gekomen wat voor een lymfevatontsteking heeft gezorgd. Het wordt ook wel eens bloedvergiftiging genoemd, maar dit is geen correcte naam omdat het niet de bloedvaten maar de lymfevaten betreft. Het vocht wordt niet meer goed afgevoerd omdat de lymfevaten ontstoken zijn en door die ontsteking treedt er meer vocht uit. Als een paard een duidelijk dik been heeft, is het van belang om de temperatuur te meten, want het kan het begin zijn van een lymfangitis en hoe eerder de therapie ingesteld wordt des te sneller het paard geneest.

Therapie

De therapie bestaat uit het toedienen van antibiotica, het geven van NSAID’s (dit zijn ontstekingsremmers, koortsremmers en pijnstillers vergelijkbaar met paracetamol voor humaan gebruik) en soms wordt ervoor gekozen om een zwellingsremmer toe te dienen. Als er een wondje aangetroffen wordt dat ontstoken is geraakt, kan het been van het paard 1 of 2 dagen in een nat verband worden gezet om het wondje schoon te trekken. Soms is het wondje zo klein dat het niet of nauwelijks gevonden kan worden.

De kans op herstel is over het algemeen goed. Wel is het belangrijk om de therapie zo snel mogelijk te starten zodra duidelijk is dat het om lymfangitis gaat. Dan is de kans dat het been weer helemaal dun wordt het grootst. Als er te laat begonnen wordt met de therapie of het paard reageert niet zo goed op de therapie, bestaat het risico dat er in meer of mindere mate een dik been zal blijven bestaan. In plaats van vocht kan zich bindweefsel in het been vormen wat ervoor zorgt dat het been niet meer dun wordt. Een blijvend dik been hoeft geen gevolgen voor het paard te hebben behalve dat het been er minder mooi uit ziet. Wanneer het been echt veel te dik blijft kan dit wel zorgen voor een minder goede beweeglijkheid van het been.

Naar boven Disclaimer Paard en Gezondheid