Schrik jij of schrik ik?

Het is leuk om te kijken naar de verschillen tussen mensen en paarden.

Op het eerste gezicht zijn dat heel veel verschillen en de meeste liggen ook erg voor de hand. Zij staan op vier benen, wij op twee, zij zijn veel groter en wij zijn veel slimmer, tenminste dat “denken” wij! Paarden hebben haar over hun hele lichaam en de mens niet, in ieder geval niet zoveel…… Zij hebben hun ogen aan de zijkant van hun hoofd, wij aan de voorkant en zo is er nog veel meer op te noemen.

Schrikken

Er zijn ook verschillen die in eerste instantie minder opvallen. Wij communiceren vooral met behulp van taal en geluiden. Paarden “praten” voornamelijk door het geven van signalen met het lichaam en gezichtsuitdrukkingen. Als wij met ons paard bezig zijn dan kletsen we vaak heel wat af tegen onze viervoeter, maar die begrijpt daar niet zo heel veel van. Wel kan hij onze intonatie begrijpen en zonder dat wij het weten leest hij continu aan ons lichaam af hoe we ons voelen en wat we van plan zijn. Onbewust maken we veel bewegingen met ons lichaam die voor het paard allerlei dingen betekenen waar wij meestal geen weet van hebben. Je begrijpt dat dit best verwarrend kan zijn voor een paard.

Laten we eens naar een ander grappig verschil kijken. Wat gebeurt er als je paard schrikt en wat gebeurt er als jij schrikt?

Een paard is over het algemeen schrikachtiger aangelegd dan wij. Dat komt omdat zij prooidieren zijn en dus continu op moeten letten of er geen wolf (of zandspook) achter een struikje verstopt zit. Wij zijn roofdieren dus wij zijn eigenlijk degene die van oorsprong achter dat bosje zitten. Dan moet je ook goed opletten of er een geschikte maaltijd voorbij komt (zeker als je stevige trek hebt), maar dat is toch anders.

foto 1 schrik jij of schrik ik

In grote lijnen tonen paarden in het wild twee strategieën om te voorkomen dat ze in de bek van een roofdier belanden. Het één en ander hangt af van het soort roofdier dat voorkomt in het leefgebied, in wat voor gebied ze leven en het ras van het paard.

Stel dat je op de open vlakte leeft, je bent een Arabier (je bent dus snel en wendbaar) en je staat op de menukaart van een sabeltandtijger. Dan is de aangewezen strategie als je van voren aangevallen wordt; “je al steigerend omdraaien en heel hard wegrennen”. Dit zorgt ervoor dat je jouw hoofd en hals zo ver mogelijk van de bek van de sabeltandtijger weghoudt en met een beetje mazzel ben je hem te snel af.

Mocht je in een gebied leven dat heel bergachtig is en je bent zwaarder en meer gedrongen gebouwd dan is omdraaien en wegrennen minder handig. Dan kunnen paarden ervoor kiezen om op een rijtje te gaan staan en de aanval af te weren door met de voorbenen uit te slaan. Dit is effectief als je een groepje wolven tegen komt.

Wat betekent dit nu voor onze dagelijkse beslommeringen met onze paarden? Ten eerste schrikken zij dus veel vaker dan wij. Als je aan het rijden bent en je paard schrikt van een “levensbedreigende” zweetdeken die “net nog niet maar nu wel” over het hek hangt zal hij zich groot maken en met een soort “steigerhupje” omdraaien en wegrennen. Wij schrikken meestal niet van een zweetdeken, maar vaak wel van de schrikreactie van ons paard.

Het is handig om te bedenken dat paarden meestal schrikken van iets dat zich aan de buitenzijde van de rijbaan bevindt en daardoor over het algemeen naar binnen zullen draaien of springen voordat ze wegrennen. Je kunt hier dus al rekening mee houden. Als je vermoedt dat je paard “op de vlucht zal gaan” voor de deken is het handig om je gewicht op je binnenbeen te houden. Dit maakt de kans groter dat je paard en jij dezelfde kant op zullen vluchten.

Daarnaast kan het effectief zijn om zelf naar de “gevaarlijke deken” te kijken, te beslissen dat de situatie veilig is en vervolgens te kijken in de richting waar je heen wilt. Dit is een lichaamstaal die het paard begrijpt. Zo wordt ook door de leidinggevende merrie van een kudde gecommuniceerd over de veiligheid van dergelijke situaties.

Wat gebeurt er nu als jullie allebei tegelijk schrikken? Dus stel er springt echt een woeste leeuw op van achter het hekwerk van de bakrand?! Dat is een serieus probleem, want wat doen wij als we schrikken? We maken ons meestal klein en duiken in elkaar. We slaan onze armen ter bescherming over ons hoofd en laten van schrik alles uit onze handen vallen. Ons paard echter maakt zich groot, draait om en rent weg………… Ik ben bang dat wij dan voor de voeten van de leeuw eindigen en opgepeuzeld zullen worden tenzij we een hele goede cursus zelfverdediging hebben gevolgd. Ik kan je dan ook geen goed advies geven over wat je in deze situatie het beste kunt doen………peperspray misschien?

Auteur: Drs. Karin Leibbrandt

©www.gezondheidvanmijnpaard.nl

Naar boven Disclaimer Paard en Gezondheid