Dagboek van het oudere paard - Mijn vriendin Kate

Vorig jaar winter kwam Kate bij ons (mijn 2 vrienden en ik) op stal. Eerst vond zo ons niet zo aardig en keek ze altijd boos naar ons maar na een tijdje ging het steeds beter. Ik vond haar wel heel leuk maar ik denk dat ze mij te oud vond. Het was wel heel gezellig zo met z’n viertjes. Ik hield haar altijd goed in de gaten als ze uit haar stal of uit de wei gehaald werd om te rijden en was altijd blij als ze weer terug was. Van het voorjaar raakte ze geblesseerd. Dat vond ik wel heel zielig voor d’r, ze had veel pijn aan d’r been. Ze mocht toen ook niet meer ’s ochtends mee in de wei maar alleen ’s middags. Dat was even wennen voor mij want ik wil ons graag allemaal bij elkaar hebben.

Om de zoveel weken kwam de dierenarts naar het been van Kate kijken. Dat het niet zo goed ging, zag ik wel aan Kate. De laatste dagen voelde ik al nattigheid want Kate werd heel erg verwend (en wij ook) met extra appels en wortels. Opeens namen ze Kate al vroeg mee naar de wei en is ze niet meer teruggekomen. Het is heel stil zonder mijn vriendin.

Tot gauw!

Naar boven Disclaimer Paard en Gezondheid